Wat een prachtig land

Hier wil ik nooit meer weg!
Gisteren arriveerden we in Tofino, na een lange autorit en een boottocht van West Vancouver naar Vancouver Island. Steeds wanneer we verhuizen naar een ander hotel is het een verrassing waar we terecht komen. Soms is er teleurstelling, soms verbazing en soms word je volledig van je sokken geblazen. Zoals nu. Wat is het hier mooi, wat hebben we een geweldige kamer! Bankstelletje, open haard, geen airco maar gewoon een balkondeur die open kan. De badkamer is middels een raam met de slaapkamer verbonden zodat, als je dat wilt, je zelfs vanuit het bad kunt genieten van het uitzicht (zie foto). Terwijl ik dit stukje schrijf slaan de golven tegen de rotsen en komt er frisse zeelucht de kamer binnen. Genieten met hoofdletters! Overmorgen zitten we weer in een toeristenklasse hotel (om te voorkomen dat we naast onze schoenen gaan lopen), maar deze ervaring neemt niemand van ons af. Op de foto hieronder zie je een vale gier die op de rotspunt zit voor het hotel.

Walvissen
Vanmorgen om kwart over acht gingen we al aan boord van de Chinook Princess voor een tochtje over de nogal woelige baren van de Grote Oceaan. Het voornaamste doel was het spotten van walvissen. Als een Razende Roeland stuurde de kapitein ons dwars door de golven, de eerste kotszakjes werden vrij snel uitgedeeld. En wij keken en keken en keken. En ja hoor, iemand zag een wazig sproeiertje. Ik werd pas enthousiast op het moment dat de gids dat werd, sproeiertjes heb ik immers in mijn bloementuin ook. Maar dit sproeiertje bleek te horen bij een Gray Whale. We moesten vooral goed blijven opletten, hij kon zich laten zien. Terwijl we allemaal naar bakboord keken, kwam het beest lachend omhoog aan stuurboord. Maar ons geduld werd uiteindelijk beloond, we hebben (delen van) een stuk of vier walvissen gezien! De foto is misschien niet zo spectaculair, maar het was wel gaaf om mee te maken.

Fietsen
Als echte Hollanders zijn we ook hier op de fiets gestapt. Ook Canadezen doen mee aan de internationale trend om mensen op de fiets te krijgen. Het aantal fietspaden is nog beperkt, maar de automobilisten houden goed rekening met onze tweewielers. Ze stoppen altijd. Ook het autoverkeer is vrij relaxed. We hebben in al deze weken slechts een keer een boze automobilist gezien en dat was in een enorme file bij Toronto in Oost Canada.

Morgen
Op het programma staat een stevige tocht per kano (zelf peddelen over de oceaan!) naar een eilandje waar we onder begeleiding van een gids anderhalf uur gaan wandelen. Dus mochten de blogstukjes tijdelijk uitblijven, dan ligt de schrijfster waarschijnlijk aan een infuus om bij te komen van de (in)spanningen.

2 comments

  1. anja schreef:

    Wat een geweldige verhalen. Wat fijn om te lezen.

  2. John schreef:

    Wat supergaaf!! Indrukwekkend, wat een andere wereld. Wij zijn al blij met een bever voor in de rivier en een aantal reetjes, maar dit slaat alles. Geniet er van

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *