Wie is die Canadees?

Waar zijn we?
Na een binnenlandse vlucht van Toronto naar Galgary zijn we aangekomen in West-Canada. In het plaatsje Banff dat in de Canadese Rocky Mountains ligt. En het is alsof je in een gefotoshopte, 3D promotiefilm voor Canada bent terecht gekomen. Schitterend!! De natuur op haar best. En de film gaat maar door, je valt van de ene verbazing in de ander. Vandaag trekken we een stukje verder en eigenlijk heb ik nu al het idee dat het niet mooier kan worden. De reisbeschrijving beweert echter iets anders…

Oost Canada
Het eerste deel van onze reis, Ontario, is afgesloten. Tijd voor reflectie. We hebben ontdekt dat je ons niet te lang in een stad moet stoppen. Montreal was onze eerste pleisterplaats. Leuk om doorheen te wandelen maar ook heel druk, veel verkeer. De oude binnenstad is het meest aantrekkelijk, evenals het havengebied. Maar ook hier staan ook veel gebouwen te wachten op…? Wij zouden zeggen de sloop. Toronto zijn we precies een namiddag en avond geweest. Lang genoeg. Wat een flats, wat een verkeer, wat weinig zon tussen de hoge gebouwen. Veel zwervers ook, die soms midden op een trottoir liggen te slapen. Ach wat zielig, denk je wanneer je er net als ieder ander met een boog omheen loopt. Een positieve uitzondering was Ottawa. Schoon, weids, lieflijk. Ook veel verkeer zoals in iedere stad maar ook veel plekken waar je rustig kunt wandelen en fietsen. Prachtig kanaal met sluizen, indrukwekkend parlementsgebouwen, mooie winkelstraten. Wat mij betreft een aanrader!! Waar we erg van genoten hebben in Ontario, was ons verblijf in Algonquin National Park. Wat een heerlijk huisje en wat een uitzichten over de vele meren. En verder waren de ontmoetingen met onze familie erg gezellig! En het platteland van het oosten met de huizen langs de weg waar soms heerlijk veel rommel omheen verzameld ligt.

De Canadees
We zijn er nog steeds niet uit. Hoe typeer je een Canadees? In Europa, dat qua oppervlakte zo’n beetje in zijn geheel in Canada past, zijn zoveel verschillende types. Een Engelsman is heel anders dan een Italiaan, een Zweed is geen Hongaar. In Canada lijken de mensen meer op elkaar. Natuurlijk zijn we niet in Newfoundland geweest, noch in het hoge noorden. Wellicht vormen zij een uitzondering, maar de Canadezen die wij ontmoet hebben zijn niet in vakjes op te delen. Eigenlijk vind ik dat ze qua uiterlijk best op Nederlanders lijken. Het voelt vaak zo vertrouwd. Het Engels dat ze spreken is zeer toegankelijk, geen accenten. ‘Hi guys, how’s your day?’ Soms word je een beetje moe van die vraag, want om nou twintig keer per dag te zeggen ‘Good, and how are you?’ lijkt steeds meer op het opvoeren van een toneelstukje. Maar het is een manier om in contact te komen. Canadezen houden wel van een praatje.

Prijzen
Ik denk dat Canadezen heel goed kunnen tekenen. Want als je ergens een prijs ziet, is dat nooit de echte prijs. Er komt standaard 15% belasting overheen. Maar dan ben je er nog niet. Iedereen die een dienst verleend (hoe klein ook) verwacht een tip van zo’n 10 a 15%. Die reken je dan uit over het bedrag zonder belasting. Als je via een pinautomaat afrekent in een restaurant, komt altijd de vraag of je de tip in dollars of in procenten wilt afrekenen. Niet of je ├╝berhaupt een tip wilt geven. En niets is hier echt goedkoop.

Beren, elanden en wapiti
Je komt ze nogal eens tegen. Nee, niet de dieren zelf gelukkig, maar de waarschuwingsborden. Er loopt hier een moeder grizzly beer rond met haar jong. Ze kan agressief reageren. Zelfde geldt voor de wapiti. En elanden kunnen zomaar voor je auto springen, dus kijk uit! Gisteren sprong er inderdaad iets uit het bos tevoorschijn. Berggeiten maakten een sprintje over de weg!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *