Lente

De lente is aangebroken! Tijd voor een lange wandeling door het prachtige Noord-Hollandse polderlandschap. Eeuwenoude boerderijen, sloten vol hitsige eenden, wapperend wasgoed aan de lijn. Net als de eenden in het water, schieten mijn gedachten alle kanten op. Het is niet erg, ik ben alleen en hoef ze voor niemand te ordenen. Vandaag mogen ze dartelen als de paarden in de wei. Een intens gevoel van blijdschap daalt zomaar uit de lentehemel op me neer. Dan plopt er een vraag in me op. Wie was ik in het vorig leven? Tjonge. Ik weet niet eens of ik een vorig leven had, laat staan dat ik weet hoe dat eruit zag. Oké, laat de ideeën maar komen. Wie was ik? Hier tussen de boerderijen voel ik me gelukkig, was ik ooit boerin? Ik stel me voor dat ik een koe melk, een varken uit de modder trek, een boze haan de kop afhak. De rillingen lopen me over het lijf. Was ik een filosoof, een wetenschapper, een barones misschien? Filosofen houden van vragen, ik houd van antwoorden. Als ik ooit wetenschapper was, is daarvan geen enkel spoor in dit leven terug te vinden. En barones? Ik sla wat muggen van me af, haal mijn schouders op en stap stevig door. Op een bankje voor een houten huis geniet een vrouw zichtbaar van de eerste zonnestralen. Onwillekeurig steek ik mijn hand op, de vrouw wuift vrolijk terug. En dan weet ik het. In mijn vorig leven was ik een tevreden vrouw die genoeg had aan een houten bankje voor het huis. Met een lichtere tred zet ik koers richting de Gouwzee. Een gans klapwiekt een eindje met me mee.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *