Verlangen

Tweede Paasdag, 2018. Een druilochtend waarop manlief nog op bed ligt en ik in mijn trainingsbroek uit het raam zit te staren. Opeens denk ik aan de vele zondagochtenden waarop ik mijn iPad op schoot nam en stukjes schreef. Een heimwee naar de toetsen overspoelt me. Zal ik? Onwennig glijden mijn vingers over het toetsenbord. Er verschijnt iets op het scherm.

Sehnsucht.

Het woord roept onmiddellijk een gevoel op, al kan ik het niet verklaren. Ik google en leer dat Sehnsucht een onvertaalbaar Duits woord is dat “ziekte van het lijdzaam begeren” betekent. Tjonge, denk ik. Achter Sehsucht gaat blijkbaar een wereld van romantiek en pijnlijke passie schuil. Sehnen betekent letterlijk verlangen en Sucht betekent verslaafd zijn. Dus wordt het iets als: verslaafd aan het verlangen, aan dat wat er niet is, aan dat wat niet meer zal komen en aan dat wat is geweest.

En daar moet ik over bloggen???
De Duitsers kennen meer begrippen die wij niet hebben. Wat te denken van Weltschmerz? Pijn vanwege de onvolmaaktheid van de wereld. Of Fernweh? Het tegenovergestelde van Heimweh, een verlangen naar verte in plaats thuis.
Nou, vooruit. Laat ik me op deze druilerige tweede Paasdag maar eens openstellen voor mijn eigen onvervulde verlangens, en ervaren wat de dag me te bieden heeft. Voor iedereen: Frohe Ostern und vielleicht ein Neuer Anfang!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *