Automerken, niet aan mij besteed

Natuurlijk zie ik best het verschil tussen een Mercedes en een Lada. Als ik oplet. Probleem is alleen dat ik dat niet altijd doe, waarschijnlijk omdat een auto voor mij niet veel meer is dan een handig middel om me van A naar B te transporteren. Gesprekken over carrosserie, cilinders en dergelijke zaken gaan volledig aan me voorbij. Van nieuw aangeschafte auto’s onthoud ik alleen de kleur. Zo weet ik dat mijn zusje’s auto, waar ik al vaak in meegereden ben, donkerblauw is. Of zwart, dat kan ook.
Op een avond sta ik voor het keukenraam te wachten op zus+auto. Ze is wat aan de late kant. Bij iedere auto die aan komt rijden denk ik dat zij het is. Er trekt een bonte stoet potentiĆ«le zus-auto’s aan me voorbij, maar geen van alle stopt. Eindelijk komt er een auto aangereden die afremt. Snel ren ik naar de voordeur, en loop nietsvermoedend naar de desbetreffende auto. Wanneer ik mijn hand uitsteek om met een sierlijke zwaai het portier te openen, geeft de bestuurder een dot gas en stuift er vandoor. Wat is dit? Is ze nou helemaal? Eerst te laat komen, vervolgens flauwe grappen uithalen? Zo ken ik haar niet. Pas dan dringt het tot me door. ’s Avonds zijn alle auto’s donker van kleur. En eigenlijk weet ik best dat ze geen Mini heeft.
Bij de volgende auto die voor mijn deur stopt, loop ik er eerst een rondje omheen voordat ik durf in te stappen.

One comment

  1. izerina schreef:

    Iets anders. Het lukt me niet,om op je andere blog te reageren.Ligt dat aan mijn pc of is er bij jou iets mis?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *